Iedereen naar 'Everybody Happy'... En dan allemaal naar de coach?

http://www.demorgen.be/film/belgische-film-everybody-happy-wint-prijs-beste-regie-in-montreal-b8d5a40c/1EihMw/

De nieuwe film van Nic Balthazar is mijns inziens vooral een aanrader voor al wie twijfelt over wat een burn-out nu eigenlijk is, en hoe ernstig het kan zijn...

Het mooie aan de film is ook dat het thema weer besproken wordt, zelfs onder ministers en managers! Want wij, coaches, kunnen dan wel helpen als het zover is, of als het nog net niet te ver is, maar de oorzaken van deze hedendaagse ziekte, van de veel te hoge druk, worden daarmee niet aangepakt. Het zou fijn zijn als er binnen bedrijven steeds meer gewerkt wordt aan stressverlagende activiteiten. Laat mensen tijdens hun pauzes even pingpongen, om maar iets te noemen, of een 'powernap' doen. Of wat dacht u van gezamenlijke yogalessen na de lunch? Iedereen in zijn yogabroek naar het werk! (En hopla, iedereen minder keuzestress 's morgens voor de kleerkast.) Het zou ook fijn zijn als de overheid niet in de budgetten voor kunst en cultuur knipt, maar er juist meer geld in steekt om het dichter en vaker bij de mensen te brengen. Wie weet welke bedragen er dan niet vrijkomen bij de ziekenfondsen? Of als de overheid maatregelen zou voorzien voor een flexibelere en gemakkelijkere combinatie van werk en privé?

En toen kwam mijn innerlijke criticus naar boven: "Stop eens met de vinger te wijzen naar anderen, doe er zelf iets aan!" Ja, ja, het lukt me wel hoor, om creatieve oplossingen te vinden voor meer evenwicht in mijn leven. En als coach installeer ik die creativiteit en dat evenwicht bij zoveel mogelijk anderen!

Maar wanneer komt er eens een minister in mijn coachingszetel zitten?